پله برقی یکی از وسایل نقلیه ای است که حمل و نقل را بصورت عمودی بین طبقات ساختمان‌ها تسهیل می‌بخشد. این وسیله شامل پله‌های متوالی است که توسط یک موتور بصورت زنجیروار به حرکت در می‌آیند و معمولا ً در محیط‌های پرتردد استفاده می‌گردد.

اولین پله‌برقی توسط "ناتان ایمز"، در سال 1859 معرفی شد. این مدل اولیه که در تصویر نشان داده‌شده‌است، "پله‌های دورانی" نام داشت و می‌توانست با یک محرک دستی یا هیدرولیکی به کار بیفتد. اما هیچوقت نسخه کاربردی آن تولید نشد.

در سال 1889 "لیمون سودر" امتیاز ساخت پله‌برقی را به نام خود ثبت کرد؛ و  در سال 1892 طرح جدیدتری از پله برقی توسط "جس ویلفورد رنو" به بازار ارائه شد که در‌نهایت در سال 1899 توسط شرکت اتیس به مرحله تولید تجاری رسید.

اما اولین پله‌برقی کاربردی توسط "جس ویلفورد رنو" در سال 1896 برای ساختمان "الد آیرن پایر" ساخته شد و تنها بعد از گذشت چند ماه برای پل بروکلین (به سمت منهتن) نیز تولید شد. اما "ویلفورد رنو" سرانجام طرح خود را به اتیس فروخت.

 

در اوایل سال 1895، "چارلز سیبرگر" طرح ارائه‌شده توسط "ویلر" را توسعه داد. این طرح که بعدها با نام "پیاده‌روی متحرک" شناخته شد تنها یک تفاوت با طرح امروزی داشت: سطح متحرک آن صاف و بدون استپ بود که در طرح‌های جدید از استپ‌هایی که بصورت افقی در حرکتند استفاده‌ شده‌است.

 

"سیبرگر" در نهایت در سال 1899 به شرکت اتیس پیوست تا یک قدم به تولید پله‌برقی‌های تجاری نزدیکتر شوند.