آسانسورهای هیدرولیکی مزایای فراوانی دارند. لیکن همواره باید دقت شود که در کاربری های مناسب خود استفاده گردند. نتیجه کاربرد نامناسب آن می تواند پرهزینه باشد. درنتیجه آگاهی و شناخت محدودیت های آسانسورهای هیدرولیکی برای همگان ضروری است. ذیلا محدودیت های آسانسورهای هیدرولیکی آمده است :
1- با توجه به نیاز آسانسورهای هیدرولیکی انتقال روغن جهت جابجایی، به ندرت می توان از آن برای سرعت های بالای یک متر بر ثانیه استفاده نمود. زیرا در این صورت نیاز به موتور و پمپی بسیار بسیار قوی و گران خواهیم داشت.
2- گاهی اوقات به علت تغییرات در درجه حرارت روغن هیدرولیک، عملکرد آسانسورهای هیدرولیکی دستخوش نوسان می گردد. درجه حرارت روغن در آسانسورهای هیدرولیکی کم ترافیک به تدریج کاهش یافته، در حالیکه در آسانسورهای هیدرولیکی پرترافیک، حرارت آن بالا می رود.
3- قدرت موردنیاز موتور آُانسورهای هیدرولیکی معمولاً بیش از آسانسورهای کششی است لذا جهت رساندن برق موتورخانه باید از کابل های برق متناسب با قدرت موتور استفاده نمود تا از افت ولتاژ جلوگیری گردد. استفاده از مدار ستاره مثلث جهت راه اندازی موتور نیز به همین علت می باشد.
4- هزینه های نصب و نگه داری یکی از ملاحظات اصولی در اغلب سیستم های هیدرولیکی می باشد. در نصب هایی که نیاز به حفر چاه های عمیق دارد سوراخ کردن زیرزمین برای نصب آسانسورهای هیدرولیکی، خطرات برخورد با موانع زیرزمینی را افزایش داده و هزینه ای را به خریدار تحمیل می کند. اغلب قراردادهای نگه داری آسانسورهای هیدرولیکی فاقد بخش هزینه تعویض قطعات زیرزمینی می باشند و این قسمت معمولا ً به کارفرما واگذار می گردد.
5- اصولاً اسانسورهای هیدرولیکی، دستگاه هایی هستند که حرارت فراوانی ایجاد می کنند. زیرا کلیه انرژی که در پایین آمدن آسانسور به کار می رود تبدیل به حرارت شده که در نتیجه روغن آن حرارت را جذب و به دنبال آن درجه حرارت بالا می رود.